Όταν μία γυναίκα εμφανίσει για πρώτη φορά διαβήτη στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τότε λέμε ότι εμφανίζει διαβήτη κυήσεως (gestational diabetes). Κατά την κύηση εκκρίνονται ορμόνες (κορτιζόλη, προγεστερόνη, οιστραδιόλη, προλακτίνη) που αυξάνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα κυρίως κατά την 24η-28η εβδομάδα. Όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να διατηρήσει τα επίπεδα του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα τότε εμφανίζεται ο διαβήτης στην κύηση. Εμφανίζεται στο 4% των κυήσεων και σχετίζεται με την παχυσαρκία. Μετά τον τοκετό η διαταραχή υποχωρεί όμως, μελλοντικά η γυναίκα έχει αυξημένες πιθανότητες (40 %) να εμφανίσει σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Αν ο διαβήτης της κύησης δεν αντιμετωπιστεί αυξάνεται το βάρος του κυήματος (πάνω από 4 κιλά) γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε δύσκολο τοκετό και καισαρική τομή. Στη χειρότερη περίπτωση εμφανίζονται γενετικές ανωμαλίες στο κύημα. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή αντιμετώπιση απομακρύνουν κάθε κίνδυνο και συντελούν στην ασφαλή και επιτυχή έκβαση της κύησης.

 

 

Οι έγκυες με αυξημένο κίνδυνο να εμφανίζουν διαβήτη είναι:

  1. Οι παχύσαρκες.
  2. Οι έγκυες με ιστορικό διαβήτη κυήσεως.
  3. Οι έγκυες που έχουν γεννήσει υπέρβαρα μωρά.
  4. Έγκυες με ιστορικό πολυκυστικών ωοθηκών.
  5. Έγκυες με οικογενειακό ιστορικό διαβήτη τύπου 2.
  6. Έγκυες με γλυκοζουρία.

 

Οι γυναίκες που ανήκουν σε μία από τις παραπάνω ομάδες υποβάλλονται σε μια εξέταση που λέγεται δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη αμέσως μόλις διαπιστωθεί εγκυμοσύνη. Αν είναι αρνητική επαναλαμβάνεται μεταξύ 24-28 εβδομάδας. Οι έγκυες που δεν ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου, κάνουν τη δοκιμασία μόνο μία φορά (24η-28η εβδομάδα).

 

ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΑΝΟΧΗΣ ΣΤΗ ΓΛΥΚΟΖΗ ΓΙΑ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ ΚΥΗΣΕΩΣ.

 

Το πρωί η έγκυος (να σας ζήσει!!!) πηγαίνει στο Μικροβιολόγο νηστική. Γίνεται η πρώτη αιμοληψία (εδώ το σάκχαρο πρέπει να είναι κάτω από 95). Ακολούθως η έγκυος πίνει 75 γραμ. γλυκόζης που έχει προμηθευτεί από το φαρμακείο. Μία ώρα μετά γίνεται νέα αιμοληψία (φυσιολογική τιμή κάτω από 180). Μία ώρα μετά ακολουθεί νέα αιμοληψία (φυσιολογική τιμή κάτω από 155). Αν η έγκυος πιει 100 γραμ. γλυκόζης ακολουθεί νέα αιμοληψία (φυσιολογική τιμή κάτω από 140).

 

Χορήγηση 100 γραμ. γλυκόζης      Φυσιολογικές τιμές

 

Νηστεία                                                    <95mg/dl

1η ώρα                                                        <180mg/dl

2η ώρα                                                        <155mg/dl

3η ώρα                                                        <140mg/dl

 

 

Χορήγηση 75 γραμ. γλυκόζης        Φυσιολογικές τιμές

 

Νηστεία                                                      <95mg/dl

1η ώρα                                                         <180mg/dl

2η ώρα                                                         <155mg/dl

 

 

Για θετική διάγνωση δύο ή περισσότερες τιμές πρέπει να είναι ίσες ή μεγαλύτερες από τα ανωτέρω όρια. Νεώτερα δεδομένα μειώνουν περισσότερο τα όρια

(νηστεία-92, 1η ώρα 180, 2η ώρα 153, με 75 γραμ. γλυκόζης). Στην πράξη και οι 3 κλίμακες είναι αξιόπιστες και θέτουν τη διάγνωση.

 

Η αντιμετώπιση του διαβήτη κυήσεως περιλαμβάνει:1. Αυτοέλεγχο της γλυκόζης στο σπίτι (4,5 φορές την ημέρα), 2. Λήψη μικρών και συχνών γευμάτων,

3.αποφυγή ζάχαρης, 4. Μέτριος περιορισμός των θερμίδων σε παχύσαρκες γυναίκες, 5. Συστηματική βάδιση (και μετά τα γεύματα για 10 λεπτά). Αναγκαίος είναι ο υπερηχογραφικός έλεγχος ανάπτυξης του εμβρύου.

 

Συνήθως τα παραπάνω μέτρα αρκούν για τη ρύθμιση του σακχάρου.  Ως στόχοι τίθεται το 95 για σάκχαρο νηστείας,  το 140 στη μία ώρα μετά το γεύμα, το 120 δύο ώρες μετά το γεύμα. Αν δεν επιτύχουμε τους παραπάνω στόχους  αρχίζουμε την χορήγηση ινσουλίνης. Τα αντιδιαβητικά δισκία απαγορεύονται στις εγκύους.

 

Έξι εβδομάδες μετά τον τοκετό η δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη (καμπύλη σακχάρου) επαναλαμβάνεται.