Ενημερωτικά Δελτία

Μπείτε στη λίστα ενημερωτικών δελτίων μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στον τομέα του σακχαρώδους διαβήτη

Ο σακχαρώδης διαβήτης, αυτό που ο κόσμος αποκαλεί «ζάχαρο», είναι η νόσος που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Η συχνότητα της νόσου είναι τεράστια αφού κάθε 24 ώρες διαγιγνώσκονται 3.600 νέες περιπτώσεις διαβήτη. Aν όμως τηρούσαμε βασικούς κανόνες άσκησης και διατροφής, 194 εκατομμύρια άνθρωποι δεν θα είχαν εμφανίσει τη νόσο.  (εικόνα 1)
Τα συμπτώματα του προχωρημένου διαβήτη είναι πολυουρία, πολυδιψία, απώλεια βάρους, εύκολη κόπωση, θόλωση της όρασης, φλεγμονές γεννητικών οργάνων, δέρματος και συχνές ουρολοιμώξεις.
Κλασσικά ο διαβήτης χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:


Στο τύπο 1, όπου το ίδιο το αμυντικό σύστημα του οργανισμού καταστρέφει τα κύτταρα του παγκρέατος που εκκρίνουν ινσουλίνη. Ο μηχανισμός που γίνεται αυτό δεν είναι γνωστός. Παλιότερα ονομάζονταν ινσουλινοεξαρτώμενος γιατί είναι αναγκαία η χορήγηση ινσουλίνης για την επιβίωση του ασθενούς ή, νεανικός γιατί εμφανίζεται σε μικρές ηλικίες. Υπάρχει παραλλαγή αυτού (ο τύπος LADA), που εμφανίζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες και είναι επίσης ινσουλινοεξαρτώμενος. Θα πρέπει να τον υποπτευθούμε όταν ο ασθενής είναι γύρω στα 30 με φυσιολογικό βάρος. (εικόνα 2)

Στο τύπο 2 που αποτελεί το 90-95% των περιπτώσεων διαβήτη και είναι πραγματικά η μάστιγα της εποχής μας. Οφείλεται στην έλλειψη άσκησης και στη πολυφαγία ενώ η κληρονομικότητα παίζει μεγάλο ρόλο.
Τα παραπανίσια κιλά που συσσωρεύουμε στην περιοχή της κοιλιάς με την ακινησία και την κακή διατροφή, κουράζουν το πάγκρεας που σιγά-σιγά εξαντλείται και με την εξέλιξη της νόσου καθίσταται ανεπαρκής η έκκριση της ινσουλίνης από αυτό.
Το υπερβάλλον σωματικό βάρος προκαλεί επίσης μείωση των υποδοχέων ινσουλίνης (βλ. κεφάλαιο «τι συμβαίνει στο διαβήτη») με αποτέλεσμα η γλυκόζη να μην μπορεί να μπει μέσα στα κύτταρα (ινσουλινοαντίσταση). Το πάγκρεας για να ξεπεράσει αυτή τη δυσκολία παράγει όλο και περισσότερη ινσουλίνη έτσι, σταδιακά  κουράζεται και εξαντλείται. Ταυτόχρονα η υπεργλυκαιμία δρα σαν τοξικό δηλητήριο στον οργανισμό με αποτέλεσμα ενώ τα κύτταρα κολυμπάνε στην ινσουλίνη, να μην μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν. Το φαινόμενο αυτό της «δηλητηρίασης» ονομάζεται γλυκοτοξικότητα.

Τα πολλά κιλά δεν είναι πάντα ομοιόμορφα κατανεμημένα. Συχνά βλέπουμε άντρες και γυναίκες με λεπτά πόδια αλλά με κοιλίτσα που προεξέχει. Αυτό σημαίνει ότι το σπλαχνικό λίπος δηλαδή το λίπος ανάμεσα στα σπλάχνα της κοιλιάς είναι ιδιαιτέρως αυξημένο. Κλινικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η αύξηση του σπλαχνικού λίπους συνοδεύεται από συχνότερη εμφάνιση διαβήτη, λιπώδους διηθήσεως του
ήπατος και καρδιοπαθειών. Αντίθετα, το λίπος που συσσωρεύουν οι γυναίκες στην περιοχή των ισχίων, τα γνωστά «ψωμάκια», δεν είναι βλαβερό. Αυτό είναι ένα δώρο της φύσης στη γυναίκα για να αποθηκεύει ενέργεια για τους δύσκολους 9 μήνες της εγκυμοσύνης καθώς και για την περίοδο του θηλασμού.
Υπάρχει επίσης και ο διαβήτης τύπου 2 που εμφανίζεται σε ηλικιωμένους ανθρώπους λόγω της φυσικής φθοράς του οργανισμού. (εικόνα 3)

Άλλοι λιγότερο συχνοί τύποι διαβήτη είναι όσοι οφείλονται σε γονιδιακές μεταλλάξεις, χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ενδοκρινοπάθειες. Μπορεί να εμφανιστεί στη χρόνια λήψη κορτιζόνης όπως σε ασθενείς με ρευματικά νοσήματα και σε μεταμοσχευμένους. Διαβήτης εμφανίζεται μετά από χειρουργεία στο πάγκρεας ή σε χρόνια παγκρεατίτιδα.

Συνοψίζοντας ο διαβήτης είναι μία πολύ συχνή νόσος γιατί ο τρόπος ζωής μας πλέον δεν είναι φυσιολογικός. Καταναλώνουμε τροφή που αποθηκεύεται ως λίπος στην κοιλιά γιατί δεν κινούμαστε. Αν γινόμασταν περισσότερο ενεργητικοί και λιγότερο αδρανείς οι πιθανότητες να εμφανίσουμε διαβήτη τύπου 2 θα ήταν πολύ μικρές.. (εικόνα 4)

 

Θα πρέπει να γίνετε μέλος για να εισάγετε το δικό σας σχόλιο.
Γίνετε μέλος κάνοντας ΚΛΙΚ εδώ