Ενημερωτικά Δελτία

Μπείτε στη λίστα ενημερωτικών δελτίων μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στον τομέα του σακχαρώδους διαβήτη

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών και οφείλεται σε ανεπαρκή έκκριση και μειωμένη δράση της ινσουλίνης. Οι υψηλές τιμές σακχάρου αίματος σε συνδυασμό με κάπνισμα, παχυσαρκία, υπέρταση, ή υπερχοληστερολαιμία προκαλούν βλάβες στα αγγεία της καρδιάς, του εγκεφάλου, των ποδιών, των ματιών, των νεφρών και των νεύρων. Ταυτόχρονα μειώνουν την άμυνα του οργανισμού ο οποίος έτσι καθίσταται επιρρεπείς σε λοιμώξεις (πνευμονία, ουρολοιμώξεις, φυματίωση) κυρίως σε ηλικιωμένους, καρκινοπαθείς και  ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα πχ κορτιζόνη, μεθοτρεξάτη, βιολογικούς παράγοντες και μονοκλωνικά αντισώματα ( mabthera).



Η αποφυγή εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη επιτυγχάνεται με την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας ( πεζοπορία, κολύμπι, ποδήλατο, τρέξιμο, μπάσκετ, ποδόσφαιρο) και την μύηση των παιδιών στον υγιεινό τρόπο διατροφής από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.

Για τη διάγνωση του διαβήτη και του προδιαβήτη είναι αρκετή μία απλή εξέταση αίματος με την οποία μετράμε τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Φυσιολογικές τιμές Προδιαβήτης Σακχαρώδης διαβήτης
Γλυκόζη πλάσματος νηστείας (mg/dl) <100 100 - 125 >126
Γλυκόζη πλάσματος 2 ώρες μετά από
του στόματος χορήγηση 75 gr γλυκόζης
<140 140 - 199
>200

Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη

<5,7
5,7 - 6,4 >6,4

ή     συμπτώματα διαβήτη (πολυουρία, πολυδιψία, απώλεια βάρους) με τυχαίο σάκχαρο αίματος  >200 mg/dl

Αναλυτικά, η μέτρηση του σακχάρου αίματος γίνεται όχι νωρίτερα από 8 ώρες μετά το τελευταίο γεύμα της προηγούμενης ημέρας. Το πρωϊ της εξέτασης δεν τρώμε και δεν πίνουμε καφέ. Αν το σάκχαρο φλεβικού αίματος είναι  <100 είμαστε καλά. Αν το σάκχαρο είναι μεταξύ 100-125 τότε υπάρχει διαταραχή γλυκόζης νηστεία. Επειδή συχνά το σάκχαρο νηστείας είναι 100-125 αλλά αυξάνεται πάνω από 200 μετά το γεύμα  είναι αναγκαίο να συνεχίζεται η διερεύνηση με δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη ή όπως αλλιώς λέγεται καμπύλη σακχάρου. Όσο και να ξεγελάει το όνομα το τεστ αυτό είναι απλούστατο φτηνό και άκρως διαγνωστικό.  
Την ημέρα της εξέτασης πηγαίνουμε στον Μικροβιολόγο με 75 γραμμάρια γλυκόζης που έχουμε πάρει από το φαρμακείο σε μορφή σκόνης έχοντας στη τσέπη μας και μισό λεμόνι!! Γίνονται 2 αιμοληψίες. Μετά την 1η αιμοληψία διαλύουμε τη γλυκόζη σε ένα ποτήρι νερό. Μερικοί πίνουν ευκολότερα τη γλυκόζη με λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού. Πίνουμε το νεράκι εντός 3-5 λεπτών και ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ στο σαλονάκι χωρίς να απομακρυνθούμε. Μόλις περάσουν 2 ώρες ακολουθεί η 2η αιμοληψία και μετράμε πάλι πόσο είναι το σάκχαρο. Τότε πλέον μπορούμε να φύγουμε. Αν το 2ο σάκχαρο είναι μεγαλύτερο από 200, υπάρχει διαβήτης. Αν είναι 140-199 υπάρχει διαταραχή ανοχής στη γλυκόζη. Αν το σάκχαρο είναι <140 είμαστε καλά (αν όμως έχουμε παραπάνω κιλά πρέπει να τα χάσουμε γιατί είμαστε υποψήφιοι διαβητικοί).

Όλες οι μετρήσεις αφορούν αιμοληψία από τη φλέβα. Δεν διαγιγνώσκουμε διαβήτη με τη συσκευή αυτομέτρησης που πλέον υπάρχει σε πολλά σπίτια διότι οι τιμές που δείχνει είναι πάντα κατά προσέγγιση. Συνεπώς η «παρακολούθηση» του σακχάρου με τσίμπημα του δακτύλου από μη διαγνωσμένους διαβητικούς είναι ανώφελη, τραυματική και πολυέξοδη.

Πρέπει να τονιστεί ότι συχνά κατά τη διάρκεια μιας βαριάς ασθένειας που επιβάλει την παραμονή μας στο νοσοκομείο ή, μετά από μια χειρουργική επέμβαση παρατηρούνται υψηλά επίπεδα σακχάρου που ρυθμίζονται με την χορήγηση ινσουλίνης. Εκεί θα πρέπει να προσεγγίσουμε το πρόβλημα με περίσκεψη και σύνεση και να μην βιαστούμε να θέσουμε τη διάγνωση «διαβήτης» εκτός αν έχουμε αδιάσειστα στοιχεία. Απλά μπορεί να πρόκειται για ασθενή με προδιαβήτη ή και χωρίς καθόλου διαβήτη και η υπεργλυκαιμία να είναι μόνο αντίδραση stress. Η οριστική απάντηση, όταν υπάρχει υποψία και μόνο, δίνεται με την δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη αρκετές ημέρες μετά την επιστροφή του ασθενή στο σπίτι του ή με τη μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.

Όπως βλέπετε τα κριτήρια για τη διάγνωση του διαβήτη είναι σαφή. Συνεπώς εκφράσεις όπως «έχω λίγο τσιμπημένο ζάχαρο» ή «ε το είχε και η μάνα μου αυξημένο, δεν πειράζει» πρέπει να αποφεύγονται γιατί είναι παραπλανητικές. Έτσι απομακρυνόμαστε  από τη λήψη προληπτικών μέτρων και καθυστερούμε την έναρξη  θεραπείας με αποτέλεσμα όταν η διάγνωση  τεθεί στο νοσοκομείο με αφορμή κάποια επιπλοκή του διαβήτη όπως έμφραγμα, εγκεφαλικό ή γάγγραινα οι βλάβες στα αγγεία να είναι ήδη εκτεταμένες. Τότε ο στόχος μας είναι η διακοπή της επιδείνωσης των βλαβών και όχι η πρόληψή τους. Πάντα όμως καλύτερα να ράβεις καινούριο κοστούμι παρά να μπαλώνεις το παλιό.

Σχόλια 

 
+6 #1 χριστινα 07-04-2013 15:16
KAΛΗΣΠΕΡΑ ΕΙΜΑΙ 43 ΧΡΟΝΩΝ ΜΕ ΥΨΟΣ 1.62 ΚΑΙ 50 ΚΙΛΑ ΓΥΜΝΑΖΟΜΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΠΑΤΑΩ 8-9 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ. ΣΕ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΕΙΧΑ ΣΑΚΧΑΡΟ ΝΗΣΤΕΙΑς 1.07 ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΛΥΚΟΖΙΩΜΕΝΗς ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ 5,4.ΔΕΝ ΑΧΩ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΑΒΗΤΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΝΑ ΠΩ ΑΚΟΜΑ ΟΤΙ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΝΩ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΡΩΩ ΠΟΛΛΑ ΟΣΠΡΙΑ ΚΑΙ ΦΡΟΥΤΑ ΟΠΩς ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΣΑΛΑΤΕς ΜΕ ΛΑΧΑΝΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΜΠΡΟΚΟΛΑ ΜΗΠΩς ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΜΕΤΡΗΣΗ?ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΔΙΑΒΗΤΗ? ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ...ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!! !
 

Θα πρέπει να γίνετε μέλος για να εισάγετε το δικό σας σχόλιο.
Γίνετε μέλος κάνοντας ΚΛΙΚ εδώ